Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΥΚΛΟΥΣ ΚΑΝΕΙ

Tο μέγεθος της αξίας δεν το ορίζει η παρουσία αλλά το "ανυπόφορο" της απουσίας...

Πλούσιος άνθρωπος δεν είναι εκείνος που έχει τα περισσότερα, αλλά εκείνος που χρειάζεται τα λιγότερα

Όταν τολμάς χάνεις λίγο το βήμα σου
Όταν δεν τολμάς χάνεις τον εαυτό σου.....

Ευτυχία δεν είναι να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις,
αλλά να θέλεις αυτό που κάνεις..

Ουδείς ασπονδότερος εχθρός εκ του ευεργηθέντος αχάριστου

Όταν πολεμάς για την λεφτεριά,είσαι κιόλας ελεύθερος - Ν. Καζαντζάκης

Όταν έχεις οποιοδήποτε πρόβλημα,
δεν είναι κάτι που πρέπει να κάνεις, είναι κάτι που πρέπει να μάθεις.

ΑΡΑΖΩ. Άρα ζω!!!!!!

Ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρα σου να βγουν αληθινά, είναι να ξυπνήσεις...

Ο φόβος δημιουργεί μεγάλη σκιά σε μικρά αντικείμενα.

Αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής,
είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται

Καθοριστικό ρόλο σε μια εξαπάτηση δεν παίζει η μαεστρία του απατεώνα, αλλά η διάθεση του θύματος να εξαπατηθεί.

Η ελεύθερη γνώση είναι η γνώση των ελεύθερων

Η ανάρτηση θεμάτων από άλλους ιστότοπους δεν σημαίνει αυτόματα και την αποδοχή μας!

Επίσης δεν αναλαμβάνουμε την ευθύνη για το περιεχόμενο ενυπόγραφων κειμένων ή σχολίων.

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Το τέλος του αμερικανικού ονείρου

Aναδημοσίευση από την Καθημερινή
Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς περιγράφει τους μύθους της οικονομίας και το αφόρητο βάρος της ανισότητας

Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη «πλεονεξία» συχνά συνδέεται με τη λέξη «ύβρις». Οι αρχαίοι Ελληνες έβλεπαν τους τυράννους ως κατά βάση πλεονέκτες στα κίνητρά τους. «Η εξουσία υπηρετεί την πλεονεξία και έτσι για να χαλιναγωγήσει κανείς την εξουσία, πρέπει να χαλιναγωγήσει την πλεονεξία».

Στο βιβλίο του «The Price of Inequality: The Avoidable Causes and the Invisible Costs of Inequality» («Το τίμημα της ανισότητας. Τα αποφεύξιμα αίτια και το κρυμμένο κόστος της ανισότητας»), ο Τζόζεφ Στίγκλιτς περιγράφει πώς η αχαλίνωτη εξουσία και η ασυγκράτητη απληστία γράφουν τον επιτάφιο του αμερικανικού ονείρου. Η υπόσχεση για την Αμερική ως γη της ευκαιρίας έχει συντριβεί από τους σύγχρονους πλεονέκτες τυράννους, οι οποίοι αποτελούν το 1%, ενώ μεγάλα τμήματα του 99% σ’ όλο τον κόσμο έχουν αρχίσει να διαδηλώνουν την οργή τους. Σ’ αυτή τη συχνά χαοτική οργή, όπως την έχουμε δει στο κίνημα Occupy Wall Street και στους indignados της Ισπανίας, ο Στίγκλιτς δίνει σχήμα, ευφράδεια, ουσία και κύρος. Και δεν το κάνει στο όνομα μιας αντικαπιταλιστικής επανάστασης -παρότι λέει στο 1% ότι η ώρα του τέλους τους μπορεί να είναι κοντά- αλλά με στόχο να αποσπασθεί ο καπιταλισμός από τον φονταμενταλισμό της ελεύθερης αγοράς και να μπει στην υπηρεσία των πολλών, όχι των λίγων.
Τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, τα «Chicago Boys», απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών Επιστημών του Σικάγου, με επικεφαλής τον Μίλτον Φρίντμαν, ανέπτυξαν τις θεωρίες τους για την απορρύθμιση, το μικρό κράτος και τις ιδιωτικοποιήσεις, και τους δόθηκαν ολόκληρες χώρες για να πειραματιστούν, ανάμεσά τους η Χιλή του Πινοσέτ, η Βρετανία της Θάτσερ, η Αμερική του Ρέιγκαν. Αντί, όμως, ο πλούτος να κατρακυλήσει από τα ψηλά στα χαμηλά, όπως προέβλεπαν οι θεωρίες των «παιδιών του Σικάγου», βρήκε τον τρόπο να παραμείνει στην κορυφή της πυραμίδας. Οπως εξηγεί ο Στίγκλιτς, οι πολιτικές αυτές προστατεύονται πάντα από μύθους, ανάμεσά τους αυτός που λέει ότι οι πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι «αξίζουν» τον πλούτο τους.
«Ασύμμετρη πληροφόρηση»Το 2001, ο Στίγκλιτς, πρώην υψηλόβαθμος οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα, ο οποίος έχει ασκήσει οξύτατη κριτική στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κέρδισε το Βραβείο Νομπέλ Οικονομίας για τη θεωρία του περί «ασύμμετρης πληροφόρησης». Σύμφωνα μ’ αυτήν, όταν κάποια άτομα έχουν πρόσβαση σε προνομιούχες γνώσεις που άλλοι δεν έχουν, η στρέβλωση της «ελεύθερης αγοράς» προκαλεί δυσμενή αποτελέσματα για την ευρύτερη κοινωνία. Ο Στίγκλιτς πραγματοποίησε την εργασία του τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, αλλά η ασύμμετρη πληροφόρηση περιγράφει τέλεια το πρόσφατο σκάνδαλο Libor, όπου έγινε χειραγώγηση των επιτοκίων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Ο Στίγκλιτς περιγράφει λεπτομερειακά τις δραματικές συνέπειες όχι μόνο της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής κατάρρευσης αλλά και παλαιότερων νεοφιλελεύθερων παρεμβάσεων στα εισοδήματα, την υγεία και τις προοπτικές του 99%.
Στην ανάλυσή του, ο Στίγκλιτς εκθέτει μεθοδικά και συχνά με εύθυμο λυρισμό τους μύθους που προσφέρουν δικαιολόγηση στον «φετιχισμό του ελλείμματος» και την επιβολή της λιτότητας.
Για τριάντα σχεδόν χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1% είχε ένα σταθερό μερίδιο της πίτας στις ΗΠΑ. Από το 2002 έως το 2007, ωστόσο, το 1% απέσπασε το 65% της αύξησης του εθνικού εισοδήματος των ΗΠΑ. Το 2010 το ποσοστό αυτό ήταν 93%. Αυτό δεν δημιούργησε μεγαλύτερη ευημερία για όλους. Αντίθετα, μεγάλο μέρος αυτών των κερδών στράφηκε στην «αναζήτηση προσόδων», δηλαδή δεν δημιουργούσε νέο πλούτο αλλά τον αποσπούσε από άλλους - μια σύγχρονη άγρια δύση. Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, το 90% στις ΗΠΑ είδε το εισόδημά του να ανεβαίνει κατά 15%. Το 1% είδε τα εισοδήματά του να αυξάνονται κατά 150%. Ενας άλλος μύθος είναι ότι οι παραφουσκωμένες αμοιβές των υψηλόβαθμων εταιρικών στελεχών είναι απαραίτητες για να κρατήσουν οι εταιρείες τους ιδιαίτερα ικανούς. Μόνο που, όπως παρατηρεί ο Στίγκλιτς, οι υψηλές αμοιβές απευθύνονται συνήθως στους «ιδιαίτερα ικανούς» στην αποτυχία.
Το χάσμα της ανισότητας γίνεται απύθμενο. Ο Στίγκλιτς αποδεικνύει πώς, στις ΗΠΑ, εκείνοι που γεννήθηκαν φτωχοί θα παραμείνουν φτωχοί στη μεγάλη τους πλειονότητα, παρότι οι επτά στους δέκα Αμερικανούς πιστεύουν ακόμα ότι η σκάλα της ευκαιρίας εξακολουθεί να υπάρχει.
Καπιταλισμός με αρχέςΟ Στίγκλιτς είναι ένας από την ολοένα και περισσότερους ακαδημαϊκούς και οικονομολόγους, ανάμεσά τους ο Πολ Κρούγκμαν, ο Μάικλ Σαντέλ και ο Ραγκουράμ Ρατζάν, οι οποίοι προσπαθούν να εμφυσήσουν και πάλι ηθικές αρχές στον καπιταλισμό. Υποστηρίζει ότι φτάνουμε σ’ ένα επίπεδο ανισότητας που είναι «αφόρητο». Σ’ εκείνους που αναζητούν τις «προσόδους» περιλαμβάνονται επικεφαλής μονοπωλιακών επιχειρήσεων (ο Στίγκλιτς αναφέρεται στην ψευδαίσθηση του ανταγωνισμού: στις ΗΠΑ υπάρχουν εκατοντάδες τράπεζες, αλλά οι μεγάλες τέσσερις μοιράζονται το μισό του τομέα), χρηματιστές, μεγαλοδικηγόροι και πολλοί από αυτούς που υποτίθεται ότι ρυθμίζουν το σύστημα, πολιτικοί και δημόσιοι λειτουργοί, οι οποίοι όμως διαφθείρονται και εξουδετερώνονται από τους «λομπίστες» και από την ίδια την απληστία τους.
Στο «πεδίο μάχης των ιδεών», οι κυβερνήσεις στρέφουν τη μια ομάδα πολιτών εναντίον της άλλης, δαιμονοποιώντας για παράδειγμα εκείνους που παίρνουν επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας, ενώ αυτό που ο Στίγκλιτς αποκαλεί «επιδότηση προς τις εταιρείες» παραμένει ανεξέλεγκτο. Tο 2008, η ασφαλιστική εταιρεία ΑΙG εισέπραξε 150 δισεκατομμύρια από τους φορολογούμενους των ΗΠΑ - πάνω από το μισό που δαπανήθηκε σε προνοιακά επιδόματα για τους φτωχούς από το 1990 έως το 2006. Ο Στίγκλιτς είναι σθεναρός συνήγορος του ισχυρού δημόσιου τομέα. Υποστηρίζει την πλήρη απασχόληση, τη μεγαλύτερη επένδυση σε δρόμους, τεχνολογία, εκπαίδευση, αλλά και πιο αυστηρούς ελέγχους και απόδοση ευθυνών.
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι ανεπαρκές ως μέτρο προόδου, πιστεύει. Ο Στίγκλιτς θέλει να δει παραμέτρους που να περιλαμβάνουν το κόστος της κακής διαχείρισης των φυσικών πόρων. Αναδεικνύει το τίμημα της φτωχοποίησης του πληθυσμού, της διαφθοράς και της αδικίας.
Το «Τίμημα της ανισότητας» είναι μια ισχυρή έκκληση για να εφαρμοστεί αυτό που Αλεξίς ντε Τοκβίλ είχε αποκαλέσει «καλώς εννοούμενο προσωπικό συμφέρον». Γράφει ο Στίγκλιτς: «Το να προσέχεις το συμφέρον των άλλων -μ’ άλλα λόγια την κοινή ευημερία- είναι στην πραγματικότητα μια προϋπόθεση για τη δική σου ευημερία… δεν είναι απλώς καλό για την ψυχή, είναι καλό και για την επιχειρηματικότητα». Δυστυχώς, αυτό ακριβώς είναι που δεν καταλαβαίνουν ποτέ οι πλεονέκτες - και το τίμημα το πληρώνουμε όλοι.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

κοινονικοποιηση της παραγωγης υπερ του 99%,με ισχυρο κρατος προνοιας υπερ των αδυνατων το οποιο θα εχει ως βασικο δομικο στοιχειο του την ισοτητα ισονομια και ισοτιμια.Δηλαδη ιδιοι μισθοι σε ολους,καταργηση βαθμων παντου,στρατο αστυνομια πανεπιστημια υγεια παντου..

Θα 'θελα να γκρεμίσω τις πυραμίδες του μυστηρίου και της σιωπής που υπάρχουν γύρω από το πρόσωπό σου.

Μην πασχίζεις να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας , αλλά άνθρωπος αξίας.

ΠΑΙΔΕΙΑ είναι αυτό που μένει αφού ξεχάσεις αυτά που έμαθες στο σχολείο

Η ζωή είναι μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια.

Έχω την δική μου γνώμη , αλλά δεν συμφωνώ πάντα μαζί της.

Αμα θέλω έχω θέληση...... Αλλά δεν θέλω

Παλιά ήμουν αναποφάσιστος,
αλλά τώρα πια δεν είμαι σίγουρος.

Μην αφήνεις αυτό που σε τρώει , να χορτάσει!!!

Η σάτιρα που ενοχλεί , δεν είναι η άδικη αλλά η εύστοχη σάτιρα

Ήρθαν τα αύρια να διώξουν τα σήμερα

Χαμένος δεν είναι αυτός που έπεσε , αλλά αυτός που δεν προσπάθησε να σηκωθεί!!
Πάμπλο Γκαρσία

Όταν υπάρχει κάτι που δεν το ξέρεις,
πως ξέρεις ότι δεν υπάρχει;

Ποιος είναι μεγαλύτερος εγκληματίας, αυτός που ληστεύει μια τράπεζα ή αυτός που την ιδρύει;

Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό,
αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.

Εάν δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα μάτια σας για να βλέπετε,
τότε θα τα χρειαστείτε για να κλάψετε

O άνθρωπος ούτε θηρίο είναι ούτε θεός. Είναι ον πολιτικό.

To έγκλημα είναι το ίδιο αποτρόπαιο όποιος και αν το διαπράττει.

ΕΑΜ - ΕΛΑΣ – ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Βρε, ένα κλαδί σπάει, δύο δεν σπάνε. Να είστε ενωμένοι.

Ότι εύχεσαι για μένα, να το δώσει διπλό ο θεός σε σένα!!

Δεν είμαι χοντρός.....
Είμαι κοντός για το βάρος μου

Ημουν Άθεος μέχρι που ανακάλυψα ότι είμαι Θεός
(Θεός+Κλήτος = Θεόκλητος)

Να είστε προσεκτικοί όταν διαβάζετε βιβλία για την υγεία.
Μπορεί να πεθάνετε από τυπογραφικά λάθη

Το να κόψεις το τσιγάρο είναι το ευκολότερο πράγμα.
Εγώ το 'χω κόψει τουλάχιστον δέκα φορές

Το σεξ μεταξύ δύο ανθρώπων είναι ένα πολύ όμορφο πράγμα. Μεταξύ πέντε είναι φανταστικό...

Δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος που έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

Ευνούχοι ενωθείτε. Δεν έχετε τίποτα να χάσετε!!

Οι γυναίκες χρειάζονται ένα λόγο για να κάνουν σεξ.

Οι άντρες απλά χρειάζονται ένα μέρος.

Κουμουνιστής είναι εκείνος που δεν έχει τίποτα και θέλει να το μοιραστεί με όλο τον κόσμο.

Mην πατάτε το χόρτο. Kαπνίστε το !

Μην τα περιμένετε όλα από την αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας.

Μην απαξιώνετε την αυτοϊκανοποίηση. Είναι σεξ με κάποιον που αγαπάω

Οι γυναίκες είναι θησαυρός. Γι’ αυτό πρέπει να τις θάβουμε!

Μια από τις προκαταλήψεις του ανθρώπινου νου είναι το γεγονός ότι η παρθενιά θεωρείται αρετή.

Σε παρακολουθώ

Ronin.gr - widget IP και λειτουργικού

Ζωντανά αποτελέσματα ποδοσφαίρου

Οι πιο προσφατες ειδησεις απο Blogs. Ξενες αναδημοσιευσεις κειμενων & φωτογραφιων απο ιστολογια.

Ανοικτη Διακυβερνηση » Διαβουλευσεις

Ανοικτη Διακυβερνηση » Προσκλησεις