άστεγοι και στον Πύργο !!!

Αναζητώ επενδυτικές συμβουλές

Του Γιώργου Προκοπάκη
Είμαι τραπεζίτης σε κάποια χώρα του Νότου. Η διατραπεζική αγορά είναι νεκρή. Έχω λεφτά στο θησαυροφυλάκιο. Πού τα βρήκα;
1. Καταθέσεις, για τις οποίες πληρώνω ένα κάποιο επιτόκιο - δανείζομαι από τους καταθέτες δηλαδή - ας πούμε με ένα μέσο επιτόκιο 3%.
2. Διάφορες προμήθειες τραπεζικών συναλλαγών. Είναι "κέρδος", δεν πληρώνω τίποτε γι αυτά.
3. Από τις δόσεις εξυπηρετουμένων δανείων, τα οποία έχω δώσει.
4. Τα πήρα ως ρευστότητα από την ΕΚΤ με καθαρό επιτοκιακό κόστος (κοστίζουν και τα παρκαρίσματα εγγυήσεων) περίπου 1.5% - έχω βάλει εγγυήσεις κάτι παραπάνω από το ποσόν που δανείζομαι.
5. Τα πήρα ως ρευστότητα από τον ELA με καθαρό επιτοκιακό κόστος (κοστίζουν και τα παρκαρίσματα εγγυήσεων) περίπου 3.75% - έχω βάλει εγγυήσεις κάτι παραπάνω από το ποσόν που δανείζομαι.
6. Έληξαν κάτι ομόλογα κάποιου κράτους ή κάποιας εταιρείας που κατείχα και έχω εισπράξει χρεολύσια και τόκους.

Το ερώτημα είναι, με τη διατραπεζική αγορά κλειστή και με καχυποψία για κάθε αξιόγραφο που κυκλοφορεί, τι κάνω; Ας πούμε πως είμαι πολύ συντηρητικός. Κάνω λοιπόν ένα netting, συμψηφισμό που λέει ο λόγος. Χρησιμοποιώ όλα τα χρήματα που δεν μου κοστίζουν (αλλά και δεν μου αποδίδουν μιας και τα έχω κλεισμένα στο θησαυροφυλάκιο) για να ξεφορτωθώ μέρος της ρευστότητας που μου κοστίζει. Δηλαδή, τα 2, 3 και 6 παραπάνω τα χρησιμοποιώ για να ξεφορτωθώ ρευστότητα πρώτα του ELA (που είναι ακριβή) και μετά της ΕΚΤ. Τις καταθέσεις δεν μπορώ να τις ξεφορτωθώ, οπότε αν με παίρνει πρέπει να ρίξω το επιτόκιο. Μένω λοιπόν με λιγότερα λεφτά στο χέρι (πολλά πάντως) που μου κοστίζουν κάπου ανάμεσα στο 1.75% και 3.75% - ας πούμε 3% για στρογγύλεμα. Τι επιλογές έχω;

1. Δεν κάνω τίποτε. Επειδή μου κοστίζει η ρευστότητα, κάθε μέρα που περνάει η τράπεζά μου απαξιώνεται.
2. Τα βάζω κάθε βράδυ στην ΕΚΤ - ο θεός κι η ψυχή μου τι θα πάρω. Ας πούμε ότι καθαρίζω με ένα γενναιόδωρο 0.5%. Κάθε μέρα που περνάει, η τράπεζά μου απαξιώνεται, λίγο βραδύτερα βέβαια από το να μην κάνω τίποτε.
3. Αγοράζω γερμανικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά και έχω ένα επιτόκιο 0.5%. Αν μου κάτσει και υπάρχει έκδοση, τα παίρνω με 1.75%. Πάλι κάθε μέρα που περνάει η τράπεζά μου απαξιώνεται.
4. Αγοράζω γαλλικά ομόλογα με 3%. Είμαι μία η άλλη με την τράπεζά μου, πλην όμως έχω αρχίσει να έχω ρίσκο.
5. Δανείζω ΔΕΚΟ ή ασφαλιστικά ταμεία της χώρας μου. Αν καταφέρω να δώσω τα δάνεια με πάνω από 3% έχω την τράπεζά μου σε θετική κατεύθυνση - έχω πάρει όμως το ρίσκο της χώρας μου. Αν στριμωχτούν οι ΔΕΚΟ ή τα ταμεία θα μπλέξουμε με διακανονισμούς και τέτοια. Αν κάνει τιλτ η χώρα, χαιρέτα μου τον πλάτανο με τα πλατειά πλατανόφυλλα.
6. Αγοράζω ελληνικά ομόλογα σκοτωμένα στην δευτερογενή αγορά. Αν τα πήρα πριν τον Αύγουστο 2011, μου κόστισαν περίπου τα 2/3 της ονομαστικής αξίας και μου δίνουν επιτόκιο (επί του κεφαλαίου που έδωσα) κατά μέσο όρο 6.7%. Αν τα πήρα μετά τον Αύγουστο 2011, μου κόστισαν περίπου τα 2/5 της ονομαστικής αξίας και μου δίνουν επιτόκιο κατά μέσο όρο 12.5% (επί του κεφαλαίου). Η καλύτερή μου για την τράπεζα - πλην όμως με το ρίσκο να κάνει τιλτ η Ελλάδα. Αν καταφέρω να προλάβω λήξη ομολόγων πριν το τιλτ, θα έχω καθαρίσει υψηλούς τόκους μέχρι 12.5%, αλλά και τεράστια απόδοση στο κεφάλαιο, μέχρι 150%. Σκασίλα μου κι αν κάνει τιλτ η Ελλάδα. Εάν δε προλάβω να μπω σε δύο-τρεις κύκλους λήξης-επαναγοράς σκοτωμένων ομολόγων, έχω αστρονομικές αποδόσεις τις οποίες βέβαια έχουν πληρώσει οι Έλληνες φορολογούμενοι έχοντας φορτωθεί δάνεια από την τρόικα. ξανά σκασίλα μου για το ελληνικό τίλτ.

Για πέστε μου λοιπόν, τι να κάνω ο άμοιρος ο τραπεζίτης; Αν δεν με παίρνει (ή δεν μ' αφήνουν - τόπιασες το υπονοούμενο;) να μειώσω τα επιτόκια καταθέσεων - να διώξω επί της ουσίας καταθέσεις - είτε οδηγούμαι σε απαξίωση της τράπεζάς μου, είτε υποχρεούμαι να πάρω ρίσκα. Κι ας είμαι συντηρητικός!

Μπορεί κάποιος να δώσει επενδυτικές συμβουλές σε έναν καημένο τραπεζίτη του Νότου;

«Παιδική χαρά κερδοσκόπων η Ευρωζώνη»

Στον Χ. Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Ο κορυφαίος Γερμανός οικονομολόγος, ο οποίος υποστήριζε εξ αρχής ότι είναι καταστροφικό το ευρώ για την ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών, δηλώνει ότι αγοράζει ελληνικά ομόλογα, και όταν τον ρωτούν γιατί, απαντάει: «Επειδή πιστεύω στην απεριόριστη ηλιθιότητα της γερμανικής κυβέρνησης»

Το 2011, και με το πρώτο πακέτο διάσωσης να έχει ήδη ολοκληρώσει ένα έτος εφαρμογής, ο κορυφαίος Γερμανός οικονομολόγος Στέφαν Χόμπουργκ, καθηγητής Δημόσιας Οικονομικής και διευθυντής στο Ινστιτούτο Δημόσιων Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Ανόβερου, δήλωνε σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Der Spiegel» ότι αγοράζει ελληνικά ομόλογα. Οταν ρωτήθηκε γιατί, η απάντησή του ήταν εκκωφαντική: «Επειδή πιστεύω στην απεριόριστη ηλιθιότητα της γερμανικής κυβέρνησης». Δεν έχει φυσικά αλλάξει γνώμη, όπως μάθαμε μέσα από την αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην «Κ.Ε.», αν και δεν είχε προβλέψει το «κούρεμα» χρέους, το οποίο θεωρεί επίσης «ηλίθια» κίνηση, επειδή διαμορφώνει κλίμα αβεβαιότητας για τους επενδυτές. Οπως δεν έχει αλλάξει γνώμη για το ευρώ, το οποίο θεωρεί καταστροφικό για την οικονομική ευημερία των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά θεωρεί πως οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, που συνδέουν το ευρώ με την ειρήνη και την ευημερία, και η χρηματοοικονομική βιομηχανία, η οποία αποκομίζει τεράστια κέρδη από το δημόσιο χρέος, θα καθυστερήσουν την αναπόφευκτη διάλυσή του.

* Σε συνέντευξη στο «Der Spiegel», πριν από δύο χρόνια, είπατε πως ήταν «ηλίθια η διάσωση της Ελλάδας» και πως αγοράζατε ελληνικά ομόλογα επειδή πιστεύατε στην «απεριόριστη ηλιθιότητα της γερμανικής κυβέρνησης». Εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι η κίνηση για τη διάσωση της Ελλάδας ήταν «ηλίθια»;

- Η λογική των μόνιμων διασώσεων των τραπεζών, μεταμφιεσμένη ως διασώσεις χωρών, είναι πράγματι ηλίθια. Μέσα στο πλαίσιο αυτής της λογικής, το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ήταν ακόμα πιο ανόητο, επειδή οι επενδυτές φοβούνται τώρα πως θα προκύψουν μελλοντικά και άλλες αναδιαρθρώσεις χρέους. Τα επιτόκια δανεισμού για χώρες όπως η Ιταλία ή η Ισπανία αυξήθηκαν, καθιστώντας τη λεγόμενη «πολιτική διάσωσης» ακόμη πιο κοστοβόρα. Απλώς δεν περίμενα μια τόσο χαζή απόφαση.

Ο Μπαρόζο στο Δουβλίνο

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Πατήστε πάνω στην φωτογραφία για να γίνει ευανάγνωστη.

Διάλυση του ΤΣΜΕΔΕ μέσω Τράπεζας Αττικής

Ανασφάλιστοι, άνεργοι, χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Αυτοί είναι οι σωτήρες» της Τράπεζας Αττικής, της τελευταίας τράπεζας που παραμένει υπό κρατικό έλεγχο.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν δεκάδες μηχανικοί έξω από το υποκατάστημα της Τράπεζας Αττικής στην οδό Ακαδημίας την ώρα που το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας συζητούσε την επικείμενη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία βασικός μέτοχος είναι το ΤΣΜΕΔΕ. «Οχι στην εμπλοκή των Ταμείων στα τραπεζικά παιχνίδια» και «Δεν θα σώσουμε εμείς και πάλι τις τράπεζες» φώναζαν οι συγκεντρωμένοι, οι οποίοι προσπάθησαν να εμποδίσουν την πραγματοποίηση του διοικητικού συμβουλίου χωρίς αποτέλεσμα.
Την ώρα που πάνω από 30.000 ασφαλισμένοι μηχανικοί αδυνατούν να καλύψουν τις παλαιότερες εισφορές, ενώ επίκεινται αυξήσεις που θα φτάσουν έως και το 90% (λόγω Μεσοπρόθεσμου), με τους μισούς μηχανικούς να είναι ουσιαστικά εκτός επαγγέλματος, το Ταμείο αποφασίζει να δώσει 200-400 εκατομμύρια ευρώ από τα ταμειακά του διαθέσιμα για να σώσει μια τράπεζα.