
το συνάδελφό του χαμηλά πάνω στα κύμματα, για να φέρει βοήθεια στην Κύπρο που δεχόταν βάρβαρη επίθεση από τον Αττίλα. Τα οστά θα παραλάβει εν πρώτοις η ΕΛΔΥΚ με το διοικητή της Γεώργιο Θαλασσινό και ακολούθως, με τη συνοδεία της αποστολής του ΓΕΕΘΑ, θα μεταφερθούν στο αεροδρόμιο Λάρνακας, για να πετάξουν με πτήση της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας προς την Αθήνα. Οι στιγμές είναι άκρως συγκινησιακές και το ενδιαφέρον των αθηναϊκών μέσων ενημέρωσης, στα ύψη. Το επίσημο της τελετής και η υψηλόβαθμη παρουσία των αξιωματικών του ΓΕΕΘΑ δείχνουν ότι μετά από τόσα χρόνια, η Ελλάδα τιμά την ελλαδική εμπλοκή στο μέτωπο της Κύπρου. Αναγνωρίζει και τιμά τον κυπριακό αγώνα στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Αθήνα και κατατάσσει την Κύπρο στις ελληνικές πατρίδες, όπου χύθηκε άλικο ελληνικό αίμα. Ο Κυπριακός Ελληνισμός κλίνει ευλαβικά το γόνυ και προσκυνά το μεγαλείο των αεροπόρων που πέταξαν, παρά τις απειλές του Αττίλα και σε βάρος των νατοϊκών εντολών για μη ανάμειξη. Παρά την προδοσία από τη Χούντα, οι ένοπλες δυνάμεις του Έθνους δεν μπορούσαν να στέκουν αμήχανες μπροστά στην άνανδρη επίθεση των Τούρκων.
Με παροπλισμένα Νοράτλας
Με στοιχειώδη μέσα μεταφοράς, τα παλιά Νοράτλας, μερικά από τα οποία ήταν σχεδόν παροπλισμένα, η ηρωική Α' Μοίρα Καταδρομών πέταξε προς τη μαχόμενη Κύπρο από το Μάλεμε της Κρήτης. Τριακόσια πενήντα παλληκάρια και οι 16 αεροπόροι. Το τρίτο στη σειρά Νοράτλας βλήθηκε από εχθρικά και φίλια πυρά στο φλεγόμενο αεροδρόμιο Λευκωσίας, τη νύκτα κόλασης της 21ης προς την 22α Ιουλίου. Στο αεροσκάφος επέβαινε ο ανθός των ελληνικών καταδρομών. Δύο μέτρα παλληκάρια με το εν τούτω νίκα στο πέτο. Ένας μόνο διασώθηκε, πέφτοντας φλεγόμενος στο έδαφος από την πόρτα του αεροσκάφους, ο Θανάσης Ζαφειρίου. Την τελευταία στιγμή στο άλμα του στο κενό έπεσε πάνω στο δόκιμο Δημήτρη Τσαμκιράνη από την Καβάλλα. Σιγά, του λέει σχεδόν ψιθυριστά, Θανάση με πάτησες, και ο Θανάσης άνοιξε με τα χέρια του που καίγονταν απο την κεροζίνη την πόρτα, «δεν αντέχω άλλο, πνίγομαι».
Και οι τριάντα δυο στην αθανασία
Οι τριάντα δύο εναπομείναντες καταδρομείς και οι δύο αεροπόροι πέταξαν για την αθανασία. Το σκάφος συνετρίβη στο λόφο που σήμερα είναι κτισμένο το μνημείο στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας. Το αεροσκάφος σκεπάστηκε βιαστικά μαζί με ό,τι είχε από μπουλτόζα, που επιστρατεύτηκε για να μη φανεί τότε η ελλαδική εμπλοκή στον πόλεμο. Από την πρόσκρουση στο έδαφος, το σώμα του ενός των πιλόττων έφυγε μακριά. Είναι αυτό που βρέθηκε και ταυτοποιήθηκε με τη μέθοδο του DNA.
Αύριο φεύγει πίσω στην ελεύθερη Ελλάδα, για να ταφεί με τιμές ήρωα. Ήταν πιστός στο κάλεσμα της ιστορίας, εθελοντής στην επιχείρηση Νοράτλας.
Αιωνία του η μνήμη και κάθε τιμή σε αυτούς που έπεσαν υπερασπιζόμενοι τις αιώνιες αξίες του ελληνικού έθνους."
http://eleytherospoliorkimenos.blogspot.com/2009/04/blog-post_2975.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου